poniedziałek, 28 lipca 2025

Kontynenty i wyspy

największą masę skalną, będącą zdecydowaną większością powierzchni lądowej Uniesionego Kontynentu. To też pod nim oraz na nim znajdują się największe cywilizacje. Główny kontynent obraca się wokół osi planety z zachodu na wschód, równolegle do równika z niewielką prędkością. Pełen obrót na wysokości równika zajmuje Głównemu Kontynentowi aż 6 dni, co oznacza, że na równiku słońce świeci 3 dni by kolejne 3 panowała noc. Na średnikach ten czas jest już krótszy, bo tylko 3 dni - 1,5 dnia świeci słońce, 1,5 jest ciemno.
wielkości niemal ¼ Głównego Kontynentu, będącą drugim największym lądem Uniesionego Kontynentu. Wyspa Siedliska Bogów porusza równolegle do równika w tempie równym Głównemu Kontynentowi - jednak z powodu mniejszej drogi niezbędnej do przebycia pełen obrót trwa tam średnio od 3 do 2 dni, przez co dnie i noce trwają tam od 1,5 do 1 dnia. Przy samym kole podbiegunowym występują praktycznie normalne, trwające po 12 godzin dni.
jest to archipelag wysp, poruszający się na bardzo dużej wysokości, niemal zrównując się z Wyspą Siedliska Bogów, lecąc równolegle do równika. Pełen obrót zajmuje archipelagowi Fera aż 4 dni, jednak uczeni twierdzą, że tempo ruchu archipelagu jest mniejsze, niż to wyspy i przez to wyspy zdają się pozostawać nieco w tyle w stosunku do wyspy, przybliżając do Głównego Kontynentu. Możliwe, że z czasem, na przestrzeni tysięcy może setek tysięcy lat, może wystąpić niebezpieczeństwo kolizji, jeśli nic się nie zmieni. Panuje tutaj średnio wysoka temperatura, sprzyjająca rozwojowi bujnej, tropikalnej roślinności oraz pojawianiu się stepów czy pustyń.
jest to archipelag wysp poruszający się na dużej wysokości, niewiele poniżej Odwróconego Państwa. Porusza się on idealnie równolegle do ruchu Głównego Kontynentu w tempie 3 dni do pełnego obrotu. Na tej wysokości powinna panować dość wysoka temperatura, jednak przez zimne prądy powietrza wylatujące spod kontynentu panuje tam dość sprzyjająca do życia, ciepła temperatura, niemal jednolita przez cały rok.
jest to archipelag wysp, poruszający się poniżej Wyspy Siedliska Bogów, wciąż na znacznej wysokości, jednak dość daleko, by bezpiecznie ją mijać, gdyż archipelag porusza się z większą prędkością od niej. Pełen obrót zajmuje mu 2 dni, przez co dni i noce w archipelagu trwają po 1 dzień. Oś obrotu archipelagu Whale jest przekrzywiona względem równika o 10 stopni, przez co okresowo przelatuje przez skraj koła okołobiegunowego, obniżając temperaturę na powierzchni aż do -10 stopni.
jest to archipelag wysp, nieprzelatujący blisko żadnego kontynentu, na średniej wysokości, o dużej różnorodności wysp. Porusza się on z dość dużą prędkością, a kąt nachylenia osi jego obrotu do równika wynosi aż 30 stopni, okresowo przechodzi on więc przez krawędź koła podbiegunowego, co powoduje gwałtowne spadki temperatury w ciągu doby. Pełen obrót archipelagu remotis wokół osi trwa 2 dni, więc dzień i noc trwają tutaj po 1 dzień.
jest to archipelag wysp, poruszający się na średniej wysokości, którego oś obrotu pochylona jest o 115 stopni względem płaszczyzny równika. Porusza się jedynie trochę ponad średniki, poruszając się z dość dużą prędkością. Pełen taki obrót trwa tam 3 dni, sprawiając, że słońce świeci przez 18 godzin, i jest ciemno również 18.
jest to archipelag na średniej wysokości, poruszający się po osi nachylonej do płaszczyzny równika o 25 stopni. Jego pełen obrót trwa 4 dni, jednak przez zwykle przez koło połowę tego czasu znajduje się poniżej Głównego Kontynentu, przez co panuje tam ciemność. Odkąd nad archipelag nadciągnęły magiczne chmury jest tam jeszcze gorzej - praktycznie nie występuje dzień.
jest to archipelag wysp, położony na niskiej wysokości, częściowo chowając się w poniższych chmurach, a częściowo przyciągając owe chmury do siebie przez złoża kryształów wewnątrz wysp, płynący spokojnie na wskroś pod Uniesionym Kontynentem. Oś jego ruchu jest niemal równa 60 stopni względem płaszczyzny równika. Mimo że porusza się dość prędko czas pełnego obrotu trwa tutaj aż 4 dni, przy czym przez długi czas znajduje się w cieniu Głównego Kontynentu, przez co ciężko powiedzieć, ile tak naprawdę trwają tam dni, a ile noce. Nie pomaga też fakt, że skrycie w chmurach przynosi dodatkowy półmrok archipelagowi.
jest to archipelag wysp, wędrujący bardzo blisko chmur, skupiający się wokoło Odwróconej Piramidy i biegnący z dużą prędkością wokół globu, po osi nachylonej do płaszczyzny równika o 5 stopni. Pełen obrót trwa tutaj 1 dzień, jednak archipelag często poruszając się chowa się w chmurach, przez co pogoda jest tu bardzo nietypowa i zmienna, a światło często przesłaniają przelatujące powyżej masy skalne.

Klimat

 Jak można się spodziewać, największe temperatury panują przy równiku Airth, gdzie promienie słoneczne najmocniej spiekają Zewnętrzną Skorupę. Tam też dobowa amplituda temperatur jest największa, a klimat najostrzejszy. Przepływające pod równikiem wyspy doświadczają częściowo tej zmiany, powodującej okresowe susze lub przymrozki podczas przebywania na tej szerokości geograficznej. 

Temperatura znacząco obniża się, idąc do obu średników - odpowiedników zwrotników Ziemskich. Z powodu jednak braku nachylenia Airth w stosunku do orbity nie mają one takiego znaczenia. Są umowną granicą, od której temperatura na powierzchni staje się nieco mniej mordercza, a amplitudy temperatur nieco niższe. Za średnikami można spotkać dość bujną roślinność, jeśli ilość wody jest dostateczna do jej wzrostu, co nie występuje niemal na Głównym Kontynencie, jednak dzięki pompie wodnej w Wyspie Siedliska Bogów tam wykształciło się nieco flory.

Będąc blisko zewnętrznej skorupy od kół okołobiegunowych temperatura zaczyna gwałtownie spadać, aż do -100 stopni - temperatury nieakceptowalnej dla żadnych istot. Przelatujące w tej okolicy poniżej wyspy również mogą doświadczać gwałtownego obniżenia temperatury, jednak póki nie przepływają bezpośrednio pod biegunami zwykle nie przekracza ona -20 stopni. Amplituda temperatur przy biegunie jest minimalna, wahając się zwykle o kilka stopni. 

Planeta Airth


Niezwykła planeta, której kontynenty oderwane zostały od powierzchni i uniesione ponad warstwę chmur przez starożytnych tysiąclecia temu. Utrzymuje się w tym stanie jedynie dzięki werdelitowemu jądru planety o grawitacyjnej mocy utrzymywania w powietrzu dużych obiektów.
Większość ras przystosowała się przez ten czas do nowego układu lądów. Bardzo szybko do przodu poszła technologia lotu - powstały latające okręty, korzystające z balonów na ciepłe powietrze i werdelitów, zapewniających możliwość unoszenia bez zużywania surowców. 
Planeta dzieli się na pięć warstw: Atmosferę, Uniesiony Kontynent, Strefa Pośrednia, Starożytny Ląd i Wnętrze Planety.

Atmosfera to najwyżej położona warstwa, składająca się z rozrzedzającego się powietrza. 
Uniesiony Kontynent to zewnętrzna warstwa planety, kontynenty, które oderwały się od powierzchni.
Strefa Pośrednia to warstwa mniejszych wysepek tuż nad grubą warstwą chmur.
Starożytny Ląd to dawna powierzchnia planety. Na Starożytnym Lądzie moc werdelitowego jądra planety jest znacznie słabsza, przez co elementy będące na jego powierzchni, nawet znacznych rozmiarów, nie unoszą się samoczynnie.
Wnętrze Planety to iczne warstwy skalne, niespenetrowane grotami Starożytnej Otchłani czy też naturalnymi. Zawiera się w nim również płynne, zewnętrzne jądro planetarne oraz stałe werdelitowe wewnętrzne jądro.



Warstwa Powietrza

Rozrzedzone powietrze na tej wysokości staje się trudne do oddychania, a temperatura w bardzo krótkim czasie spada z rekordowo gorącej do lodowato zimnej, osiągając kolejne -10 stopni co 200 metrów. Wszelka magia działa tutaj słabiej, a okręty powietrzne nie są w stanie wznieść się powyżej pewnej wysokości, by zobaczyć, co jest ponad nią.


Zewnętrzna Skorupa

Powierzchnia uniesionych kontynentów, na której przez cały rok panują wysokie temperatury, a nieliczne wody powierzchniowe pompowane są przez mechanizmy starożytnych, umieszczone w odwróconym państwie spływają rzekami przez jałową skałę od gór ku krawędziom, dając życiu niewielką przestrzeń do rozwoju, tworząc bujne dorzecza.

Odwrócone Państwo

tuż pod zewnętrzną skorupą mieści się kompleks wykutych w skale budowli, mostów i platform, jak również naturalnych jaskini i mechanizmów starożytnych, zamontowanych w próbie stworzenia mikro ekosystemów podobnych ziemskim.

Lewitujące Wyspy

mniejsze wysepki, które oderwały się od powierzchni ziemi wraz z kontynentami, jednak z racji swojego rozmiaru są silniej przyciągane przez jądro planety i stale poruszają się wokół niego. Występuje tam klimat umiarkowany od suchego do zimnego oraz pory roku, zależne od pozycji wysepek.

Cmentarzysko

liczne odłamki zgruchotanych okrętów, niewielkich skał i znacznej wielkości śmiecia, które zamiast zupełnie spać na powierzchnię, utrzymuje się tutaj na werdelitowych falach energii, to chowając w warstwie chmur to niebezpiecznie wyłaniając. Jest to prawdziwa kopalnia skarbów, z której można wydobyć pozostałości po katastrofach, jeśli pogoda jest sprzyjająca.

Warstwa Chmur

gęsta warstwa obłoków, stale utrzymująca się na tej wysokości i niemal całkowicie ograniczająca dostęp światła do niższych sektorów. Prawdopodobnie jest efektem ubocznym napromieniowania magicznie werdelitu. Często występują w niej wyładowania magiczne, powodujące miejscowe anomalie, najczęściej przestrzenne, pogodowe, czasowe lub grawitacyjne.

Pierwotna Powierzchnia

Powierzchnia, z której oderwały się kontynenty, pozostawiając po sobie wnęki, w które wlał się ocean. Jednocześnie poziom wody znacząco się obniżył, przez co część podwodnych masywów wychynęła na powierzchnię, tworząc nieliczne wysepki. Klimat jest tu deszczowy, ciemny i chłodny, z dwiema tylko porami roku - deszczową i śnieżną.


Starożytna Otchłań

Olbrzymi kompleks antycznych budowli i jaskiń pod powierzchnią, od dawna opuszczony. Zimny i wilgotny. Miejsce, w którym czas się zatrzymał. Wciąż znajduje się tam wiele starożytnych artefaktów, resztki notatek, badań i przy okazji całkiem spora liczba niebezpieczeństw.


Warstwa Skalna

liczne warstwy różnych typów kamienia, układającego się na sobie, ciągnące sie poniżej Starożytnej Otchłani, niespenetrowane przez naturalne ani sztuczne groty.

Jądro Zewnętrzne

warstwa między warstwami skalnymi a jądrem wewnętrznym istniejąca w formie płynnej, której dokładny skład jest jednak nieznany.

Jądro Wewnętrzne

Stałe jądro werdelitowe, którego moc utrzymuje wszystkie obiekty w powietrzu.